Cytat:
Arkady Kowalczyk nie gra już w Ściance. Zespół poszukuje perkusisty.
Odwołujemy alarm, Arkady jest w Ściance znowu, cały i zdrowy
Widziałem ich wczoraj w akcji, w Łodzi. Klub o tajemniczej nazwie Bajkonur obchodził rocznicę swego istnienia, wybrałem się więc na koncert Ścianki w tamtym miejscu, z kumplami. Wyprawa była dość specyficzna i w zasadzie to gdyby nie była to Ścianka, to możliwe, że wspomnienia z samego szukania klubu zaćmiłby w mojej głowie wspomnienia z występu. Poindustrialne klimaty (w końcu Łódź), noc, śnieg, miejsce, które wygląda na opuszczone - nieźle ten klub jest ukryty
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Na miejscu dośc kameralnie - nie wiem ile osób było, sto to chyba górna granica, hipsterzy, wariaci, paru gości z Cool Kids of Death. Rodzinna atmosfera niemalże
Najpierw grał jakiś pan, który tworzy coś w rodzaju bluesrocka, z wpływami soulu zdaje się. Było bardzo milo i profesjonalnie, ale jednak nudno, mimo wybitnych zdolności instrumentalnych. Google mówi, że pan nazywal się Michał Wendeker i nie widzę powodów, aby w to nie wierzyć.
A później wyszli. Maciej Cieślak, Arkady Kowalczyk, Michał Biela. Ten ostatni rzucał się w oczy najbardziej. Niesamowita postać polskiej sceny - wysoki gość, wyglądający jakby naprawdę strasznie przeżywał każdą nutę, którą gra. W swoim macierzystym zespole Kristen gra na gitarze, ale z tego co zauważyłem często traktuję ją tam raczej jako swoisty substytut basu, którego w grupie nie ma. Z kolei w Ściance, gdzie jest basistą, używa basu (piękna skrzypcówka) w sposób dość gitarowy, robi dużo nojzu. Arkady z kolei - niepozorny, szczupły, mocny i precyzyjny. Byl taki moment, że polecieli w mocne free i w pewnym momencie wszystko (zgodnie z planem) posypało się na tyle, że myślałem, że już nie wrócą teraz z powrotem do grania zwrotki...a jednak Arkady potrafił utrzymać tę nieokrzesaną formę w ryzach. Szacun
Maciej Cieślak. Czołówka polskich gitarzystów jak dla mnie. Nie wiem na ile to kwestia skończonej szkoły muzycznej ktoregoś tam stopnia, na ile własnych ćwiczeń, ale jak patrzę jak dziwne są akordy, które chwyta i jak wygina i rozciąga przy tym palce (a nawet nie drgnie mu powieka), to myślę, że naprawdę ci wszyscy wymiatacze z metalowych zespołu, to jednak cieniasy
Repertur był nowy, z tej planowanej od dwóch (chyba lat płyty). Połowę juz znałem. Zapadło mi w pamięć kilka momentów. Utwór, który brzmiał tak jakby The Stooges coverowało Neu! z okresu "75". Dziwna, instrumentalna forma (
skomponowaliśmy to dwa tygodnie temu) na koniec - to brzmiało prawie jak jakieś Swans
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Albo jak grają bodajże "Shifting the night for tomorrow" - Biela się kiwa, ale nie gra, a jest już druga zwrotka,
gdzie ten bas do cholery? i nagle...tego wejścia chyba nigdy nie zapomnę, ściany wyraźnie zadrżały, piękne
Polecam koncerty Ścianki!