I ja miałem coś napisać (właściwie nie deklarowałem, ale tenże Smok mnie deklarował
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
), ale mam z tym materiałem problem. Jak na koncercie wchodziło, tak z płyty wchodzi nie. Jestem na etapie, że włączam z chęcią pierwszy numer (mimo - patrz niżej), po czym przełączam na ostatni (lubię chóralne alleluja!) i ta, nawet nie epka, tylko parka, wyczerpuje moje chęci obcowania z materiałem. Surowość tej muzyki nie robi na mnie dobrego wrażenia, w warstwie wokalnej mam nieustające poczucie, że się powtarzają i że znacznie wolałbym posłuchać wcześniejszych wersji.
W zasadzie, gdyby ktoś się znalazł, kto płyty nie ma, a by chciał, to bym ją chętnie odsprzedał.
antiwitek pisze:
A co pojawia się w pierwszym utworze na płycie? "Zwiąż mnie mocno, bym się nie opierał" - z odniesieniem do - niedoszłego - zarżnięcia Izaaka przez Abrahama. Czyli na dzień dobry 2Tm2,3 wysuwa coś, co dla wielu jest nie do przyjęcia, jest zgorszeniem, bo - nie oszukujmy się - jest po prostu straszne.
Tak, rozumiem
radykalność, ale nie wiem czy reprezentuję Jerozolimę, Ateny czy Warszawę, trudno mi jednak przyjąć te słowa bez zgrzytu. Straszne rozterki, o których jest śpiewane np. w Trenie, one są bolesnym, ale wyrazem wolności. "Dałem się uwieść", ale też "pomyślałem sobie: nie będę już mówił i myślał o nim". "Zwiąż mnie, bym się nie opierał" jest dla mnie apoteozą zniewolenia, i mimo że oczywiście rozumiem, że ja z własnej woli proszę o to związanie, to jednak pozostaje we mnie mocny sprzeciw. Choć, przyznaję, że w piosence świetnie się to układa z czadową muzyką i ten otwierający numer nadal sprawia, że chce mi się ten album wkładać do odtwarzacza.
Drugi, Amen odwagi, niby też bardzo dobry (pamiętam go świetnie z koncertu i tam zażarł bardzo!), ale jakaś immanentna ponurość w nim tkwi i już robię się zmęczony...