Każdego roku trochę kombinuję by nie powtarzać tej samej okolicy. Nie byliśmy jeszcze na południu od Poznania i na wschód. Na wschodzie jest naprawdę kicha bo mało co tam płynie ciekawego i odpowiednio dużego dla kajaka. Dopiero daleko za Koninem - Bzura, z niej coś można by wyciągnąć... Na południowym wchodzie mamy Prosnę, którą zaliczyliśmy ( no ok - ujściowy odcinek poniżej Kalisza) w 2021.
Na południu też słabo. Chcielibyście płynąć Kanałem Mosińskim albo Polskim Rowem?
Dopiero za Rawiczem robi się nieco ciekawiej - Barycz i Orla... No to wybrałem tę Orlę.
Startujemy w Wydawach, na granicy województw wielkopolskiego i dolnośląskiego.
Orla wita nas najpierw przenoską na śluzie, po 250 metrach płynięcia uregulowanym korytem. No nie fair...
Późnej rzeka płynie sobie na zachód wśród łąk i trzcinowisk.
![Obrazek](http://ultimathule.nor.pl/foto/Tatry_Araska/orl1.JPG)
Woda jest czyściutka, w okolicy nie ma praktycznie żadnego przemysłu ani hodowli, przez cały spływ płyniemy tylko przez jedną wieś.
Szkoda jednak, że cała okolica jest mocno wylesiona. Ja jednak lubię takie puszczańskie klimaty jak w zeszłym roku na Pliszce. A tu - lampa cały dzień (zresztą właściwie przez cały weekend) i bardzo rzadko jakiś cień od drzewa. Nie było jednak upału - temperatura około 20 stopni.
Ciekawie wygląda proces renaturalizacji rzeki. Ewidentnie była kiedyś - raczej dawno, myślę że jeszcze przez Prusaków - prostowana i regulowana. O ile do Wydaw są prowadzone prace utrzymaniowe, tak to przynajmniej wygląda, to dalej - zresztą dlatego wybrałem ten odcinek - została pozostawiona samej sobie. I stopniowo przywróciła sobie część dawnego charakteru. Oczywiście nie są to esy-floresy jak w przypadku zupełnie dzikich rzek, ale nurt stopniowo i cierpliwie wymywa sobie nowe meandry wśród trzcin, wgryza się w brzegi tu i tam. Jeszcze sto lat i będzie jak dawniej.
Jestem zaciekłym wrogiem regulacji rzek! Jest to rodzaj ich sterylizacji, zabieg wprost barbarzyński, nie ma nic smutniejszego niż rzeka wyglądająca jak kanał.
Po 15:00 znajdujemy fajne miejsce na nocleg. Trochę daleko od samej Orlej, ale łączka bardzo piękna, warto przenieść bagaże (kajaki zostają oczywiście przy brzegu).
![Obrazek](http://ultimathule.nor.pl/foto/Tatry_Araska/orl2.jpg)
Rozbijamy się, jemy obiady... W tym roku korzystam z bushcraftowego gadżetu - tzw. szwedzkiego ognia. Nie tak wygodne jak maszynka gazowa, ale dał radę zagotować wodę na herbatę i kawę oraz podgrzać kilka obiadów zanim sczezł.
Ognisko płonie do północy a potem idziemy spać czując już chłód spóźnionej zimnej Zośki. Te niskie temperatury nocą były zapowiadane od kilku dni, przygotowaliśmy się. Ja miałem nawet czapkę do spania! I faktycznie - nad ranem termometr pokazał +5 stopni. Dobrze, że już od piątej z minutami słońce nadrabiało straty. Ranek był już jak marzenie.
![Obrazek](http://ultimathule.nor.pl/foto/Tatry_Araska/orl3.jpg)
Następny dzień to znów odcinki łąkowe, przeplatane nielicznymi kawałkami leśnymi. Trochę przeciskania się przez trzcinowe zwężenia ale poza tym bez żadnych trudności technicznych. Na całym szlaku trzeba było ominąć dosłownie jedno zwalone drzewo (rok temu na Pliszce jakieś 23984
![Wink :wink:](./images/smilies/icon_wink.gif)
).
Dla miłośników ptactwa - pozdro KoT - istny raj! Zalatują tu ptaki z pobliskich Stawów Milickich, pełno trzciniczków, są bociany i łabędzie, myszołowy i mewy (?- chyba), raz przeleciał mi przed kajakiem kolorowy bażant.
![Obrazek](http://ultimathule.nor.pl/foto/Tatry_Araska/orl4.jpg)
Pierwszego dnia zrobiliśmy 11 kilometrów, dziś mamy do przepłynięcia 9, z końcówką w Wąsoszu. Trzy kilometry przed miasteczkiem rzeka znów prostuje się kanałowo i mamy jeszcze jedną śluzę.
Pokonujemy ją i robimy na obiekcie pamiątkowe grupówki.
Na rzece jesteśmy zupełnie sami, z tego co mi powiedziano ostatni spływ miał tam miejsce 1 maja (jakaś gminna impreza).
![Obrazek](http://ultimathule.nor.pl/foto/Tatry_Araska/orl5.jpg)
Orla wkrótce jednak znów zaczyna kręcić wśród trzcin, płyniemy sobie spokojnie, naładowani już pod korek słońcem. Dryf jest wolny, prąd na całej rzece jest bardzo słaby, proszę to odpowiednio nagłośnić. To nie wartka Drwęca czy Prosna! Orla jest stateczna i leniwa. W końcu pojawiają się jednak zabudowania Wąsosza.
I to już koniec - przepłynęliśmy łącznie 20, 1 km.
Orla jest rzeką zdecydowanie drugiego a może i trzeciego wyboru. Ma swoje zalety: łatwa w obejściu, czyściutka i ciepła. Kontakt z naturą z racji odludzi, którymi płynie - ptaki, rybki, jelenie - gwarantowany. Jednak przez swój głównie łąkowo-trzcinowy charakter i pozostałości po dawnej regulacji jest dla mnie zbyt przewidywalna i nieco monotonna.
Oczywiście nikt nie narzekał, spływ udał się doskonale bo spływ to również ludzie. Obiektywnie jednak Orlej jako takiej muszę przyznać zaledwie kajakowe
**1/2