Dnia poprzedniego przez gapiostwo zostawiłem w Jakuszycach w szafce w wypożyczalni trochę rzeczy, z którymi nie chcieliśmy się rozstać na stałe. Można było przejechać się pociągiem tu i z powrotem, przeczytać rozdział książki, po godzinie być z powrotem, ale... coś mnie od rana wierciło, że zrobiłbym co
innego i w końcu koło południa wymyśliłem (oczywiście południe to świetna pora, żeby zimą zaczynać wyprawę).
Wziąłem więc narty pod pachę, buty do nich do plecaka i ruszyłem szlakiem niebieskim z Szklarskiej Górnej ku Rozdrożu pod Zwaliskiem. Ten szlak znałem sprzed dwóch lat, wówczas niewiele brakowało do tego, byśmy tam rodzinnie zeszli, zapadłszy się po raz sto dwudziesty po pas w śniegu, ale tym razem, choć śniegu dużo, to był idealnie przedeptany i szlak okazał się tak lajtowy, jakim te dwa lata temu spodziewaliśmy się, że będzie.
![Obrazek](https://i.imgur.com/9UrNTSW.jpg)
Wtedy z Rozdroża ruszyliśmy w prawo, na Wysoki Kamień (droga była przepiękna, ale śniegu mniej tylko o tyle, że zamiast po pas, to do pół uda
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
), więc mój plan obejmował tym razem ruszenie w lewo i zdobycie Zwaliska (1047 m.npm). Nie wiedziałem co tam, i jak, więc nadal na butach a nie na nartach ruszyłem i po pewnym czasie dotarłem do malowniczych skałek, po drodze co i raz nie mogąc powstrzymać się od robienia zdjęć obłędnie pięknym zaśnieżonym/zalodzonym drzewom.
![Obrazek](https://i.imgur.com/hNA1GWv.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/q6bicBp.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/AUIzFhe.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/DPd6C0u.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/XeOI41o.jpg)
Na tych zwaliskowych skałkach (trudno wyczuć, gdzie właściwie jest szczyt) w końcu postanowiłem zrobić
przepak, gdyż trzeba było z dna plecaka wyjąć buty narciarskie, schować zwykłe, przy okazji napić się ciepłej herbaty, no i wdziać narty. Miałem chwilę wahania, czy nie wrócić do Rozdroża i stamtąd pociągnąć trasą narciarską, która dokładnie wiedziałem, gdzie idzie. Tu - nie wiedziałem, gdzie właściwie wyjdę, ale czasu nadal miałem dość i żylka eksploracyjna na szczęście zwyciężyła.
Dotarłem, czego zapewne domyśla się Fengari czy inni, którzy tam eksplorowali, do terenu Kopalni kwarcu "Stanisław". Nie wiem, czy byliście tam kiedyś w środku zimy, ale ja poczułem się, jak na księżycu. Co prawda nie wiem, czy na księżycu wieje, ale tam wiało wściekle (następnego dnia na Wysokim Kamieniu wiało jeszcze o wiele bardziej, ale tego dnia było ogólnie cicho i spokojnie). Piękne białe śniegi wywiało i zrobił się tam taki rozległy płaskowyż, cały pokryty lodem pod cienką warstwą śniegu. Dodajmy do tego, że średnio wiedziałem, gdzie jestem, ludzie jacyś byli, ale bardzo nieliczni (a tacy, których spytałem, okazało się, że nic nie umieją mi powiedzieć), więc tym bardziej czułem się niejasno
![Obrazek](https://i.imgur.com/wEveHoN.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/hmrjTlo.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/gWNCZJV.jpg)
Okazało się jednak (na co miałem nadzieję, bo tak niby sugerowała mapa), że wystarczy poszusować za załom i nagle byłem z powrotem na nartostradzie, pełnej ludzi. Bardzo mnie to pocieszyło, bo w tym momencie wiedziałem już dokładnie, gdzie jestem i ile może mi zająć droga do Jakuszyc. Ta w dodatku była w znacznej większości takim miły zjazdem, gdzie właściwie wystarczy włożyć narty w ślad i same jadą, ani za szybko, ani za wolno... bardzo przyjemnie.
W samych Jakuszycach skończyły się akurat zawody biathlonowe (jakieś o randze nawet międzynarodowej) i jeszcze z daleka słyszałem spikera, ale przede wszystkim jakie efekty świetlne mnie tam czekały!
![Obrazek](https://i.imgur.com/CN25xeP.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/iVOgV02.jpg)
![Obrazek](https://i.imgur.com/0CstWZ4.jpg)
Rzeczy z wypożyczalni odebrałem i cała wyprawa okazała się nad wyraz udana.