to ja się może dopiszę
Moge się porządnie wypowiedzieć o płytach: Ride the Lightning, czarny album, Load, S&M, StAnger.
Inne słyszałem (oprócz Reloadu), ale w całości to dawno, w liceum jeszcze, kiedy kolega-fan pożyczał mi wszystko jak leci. (Pamiętam np., że wychwalana pod niebiosa Master of Puppets, wtedy STRASZNIE mi się nie podobała.. no ale to było dawno, więc nic nie mówię; kawałek tytułowy obecnie jak najbardziej! (chociaż najbardziej podoba mi się wersja symfoniczna, a szczerze mówiąc, to jeszcze bardziej wersja Apocalyptiki)
Więc tak:
Ride the Lightning * * * * 1/2
(best song: For Whom The Bell Tolls)
W zasadzie zgadzam się z Bugusa oceną. Jest to najlepsza płyta Metaliki, o tyle o ile ja mogę powiedzieć. Nawet jeżeliby moja ocena Mastera i Justice poszła w górę, to jednak sporo piosenek z tamtych płyt znam - i zdecydowanie repertuar z Ride the Lightning lezy mi bardziej. Moge powtórzyc Bogusa słowa: instrumentalne zdecydowanie tutaj; For Whom The Bell Tolls to co prawda nie mój nr 1, ale za to nr 2; Creeping Death tez jeden z najlepszych; nie jestem aż takim entuzjastą Fade to Black może... za to Fight Fire otwierający jest świetny IMO.
To czemu nie pięc, tylko cztery i pół? E, no bo heavy metal jest nudny po prostu...
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Posłuchać sobie Ktulu albo Creeping Death to ja moge z wielką przyjemnością, ale całą płytę naraz, to już pod masochizm podchodzi... Oczywiście trochę prowokuję, tym niemniej skala pięciogwiazdkowa z roszerzeniem do sześciu ma mi obowiązywać do wszystkich płyt, więc porównuję Metalikę ze wszystkim innym. Jeżeli Morison Hotel dostał cztery i pół, to sorry, ale żadna Ride the Lightning więcej nie może dostać...
Czarny * * * 1/2
(Best Song: Sad But True)
Zaletą tej płyty jest to, że jest równa. Dobre porządne granie bez mielizn. Wada jest to, że nie ma tu ani jednej dobrej piosenki ...
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
hehe, zapędziłem się z tym sarkazmem, chodziło mi, że ani jedna piosenka nie jest tu, nazwijmy to, rewelacją. Najwyżej oceniłbym może Sad but True, ale w porównaniu z wieloma wcześniejszymi utworami to nie jest wiele...
Nothing Else Matters w wersji z tej płyty uważam za piosenkę BEZNADZIEJNĄ. Z prostego powodu: Hetfield pokazuje w niej, że nie umie śpiewać. To jest jakieś żalosne miauczenie, co on tam wyprawia, już Klaus meine lepiej zaspiewał Winds of Change!!!!!!
(UWAGA: straszliwe wzburzenie prosze powstrzymać do przeczytania do końca)
Load * * 1/2
(Best Song: ... Until it Sleeps?)
Mogłoby byc więcej, gdyby skrócić tę płytę nieco. Nie mam jej i nie podam teraz przykładów. Jednakże słuchałem jej sporo i pamiętam, że jedna strona to z przyjemnością, ale całość po prostu była mi za długa. Tym niemniej sporo niezłych kawałków, jak choćby wymienione prze Piłę Outlaw Torn i Until it Sleeps.
S&M * * * * 3/4
(Best song i moment: wiele ich, więc nie ma się co spierać, czy lepsze jest One czy Master czy Ktulu. Chciałem zwrócić uwagę na jeden, może nie best, ale SUPER moment: wstęp do utworu Human. Robi to na mnie wielkie wrażenie, takie to groźne.... jakby to maszerowały armie Goga i Magoga!!!
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
)
Ride the Lightning może najlepsze, ale TO jest moja ulubiona i jedyna naprawdę w pełni lubiana przeze mnie płyta. Zgadzam się oczywiście z tym, że orkiestra nie wniosła aż tak dużo i to może jest wada. Może rzeczywiście nie wykorzystano możliwości, jakie oferowała ta współpraca.
Ale ja słucham efektu końcowego i dla mnie jest to ZAJEBISTA PŁYTA KONCERTOWA, gdzie niemal wszystkie utwory brzmią lepiej niż w oryginałach (proszę wziąć poprawkę, że jestem miłośnikiem płyt koncertowych i zasadniczo na większości dobrych płyt koncertowych wersje podobaja mi się bardziej).
I teraz uwaga dla oburzonych: słucham sobie Nothing Else Matters na tej płycie -- i uszom nie wierzę! Jaki piękny, zdecydowany, silny wokal; miejscami drapieżny, miejscami liryczny, a proporcje idealnie wyważone. To ja już nie wiem, czy Hetfield umie śpiewać (
śpiewać, bo ze drzeć się umie, to od dawna wiadomo) czy nie, chyba jednak tak, tylko na czarnej coś mu nie wyszło z tym Nothing...
St. Anger * * 1/2
(best song: Frantic)
Może to i dobrze, że nagrali coś takiego, bo to na pewno jakieś odbicie, ale niestety dla mnie jest to płyta z serii nieprzesłuchiwalnych od początku do końca. ZA DŁUGA o połowę. Każdy utwór zdaje mi się podobny do poprzedniego, a w mało którym słyszę jakąś interesująca kompozycję.
Zdecydowanie najlepiej mi się podoba Frantic: powiedziałbym, że to najlepsza piosenka Metalliki od czasu Justice For All wręcz!
Ale dalej, co piosenka, tym gorzej... aż się chce wyłączyć magnetofon. I wyłączam niestety w końcu!
-----
Jeszcze z innych płyt, to chciałem powiedzieć, że ONE jest moja ulubioną pisoenka zespołu omawianego i jako utwór dostaje minimum sześć gwazdek na pięć. To Live IS To Die z tegoż albumu też bardzo wysoko cenię. Harvester taki wymęczony cokolwiek mi się wydaje.
Mastera musze kiedyś posłuchać. Pewnie jest faktycznie dobry, skoro wszyscy tak mówicie. Kiedyś nie podpasował mi z nie wiem jakich powodów. Niewątpliwie kompozycja tytułowa rządzi!
Z Kill'em All zapamiętłem głównie formułę "Kij'em Wal", ale w sumie to mi się podobało. No i Anaesthesia - czad totalny!!!