7 października byłem w Wolsztynie. Parowozownia stoi jak zawsze, wnętrza biurowe (tam gdzie jest kasa i owo "poproszę bilet" w PnW) wyglądają już nieco inaczej, po liftingu.
Parowozy stoją i w większości czekają na jakiś konkretny remont (tego dnia miałem nadzieję dojechać trakcją parową właśnie okazało się jednak, że jedyny czynny od czwartku zepsuty, wagony były stare, stylowe ale ciągnęła spalinówka).
![Obrazek](http://ultimathule.nor.pl/foto/Tatry_Araska/grwwo.jpg)
Było to jednak miłe popołudnie - potem jeszcze muzeum (przy okazji kręcenia filmu nie było na nie czasu) i w ogóle samo miasteczko.
Z innej beczki - w regulaminie na rozkład jazdy 2024/2025, który wejdzie w życie za niewiele ponad rok, znalazł się wymóg użytkowania taboru pasażerskiego wyposażonego w toalety z zamkniętym układem sanitarnym na całej infrastrukturze kolejowej PLK. A zatem na horyzoncie koniec ze spuszczaniem fekaliów na tory.
Pytanie czy przewoźnicy zdążą, bo w niektórych typach składów jeszcze 30% jeździ z układem otwartym.
Oczywiście fekalia to fekalia, nic pociągającego, więc zmiana jawi się jako konieczna.
Jednak muszę przyznać, że to naciskanie na pedał przy kiblu, leniwie wypływająca woda, zakręcająca chaotycznie (siła Coriolisa tak jak Marek Kondrat - zawsze przegrywała z drganiami w pociągowych toaletach), technologiczny szum jak z utworów Front242 i przesuwająca się szybko przestrzeń w otworze - suma tego zawsze budziła we mnie tęsknoty mistyczne.