W tym ukraińskim Pink Flojdzie jakoś nie skleja mi się muzyka z wokalem. Piosenki nagraną przez tego Andrija na ulicy w Kijowie słuchałem parę(naście?) dni temu, bo wyskoczyła mi przy jakimś niusie - brzmiała tak, jak miała brzmieć: że wokalista ubrany w mundur jest na placu boju i kieszonkowym sposobem nagrywa piosenkę ku pokrzepieniu serc. Muzyka nagrana przez Gilmoura z kolegami jest sympatyczna i formalnie z linią wokalu zgrana, ale... charakter jakiś całkiem inny i nie za bardzo mi się to podoba, tak czysto muzycznie, no bo rozumiem, że chodzi przede wszystkim o cel, a nie jakąś wydumaną Floyd-reaktywację.
A tymczasem rzecz dość zadziwiająca. Jesienią roku 2000 Les Claypool ze swoim żabim zespołem ruszył w trasę koncertową, podczas której między innymi... grali całą płytę Animals Flojdów. Czego byście się spodziewali w tym momencie? Ja - jakiejś awangardowej wykręconej wersji klasyka. A tu siurpryza! Grają to niesamowicie wiernie, Claypool (o ile to on) śpiewa przez nos, niczym zakatarzony Waters (ale przecież on zawsze miał katar, nie?
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
), po prostu wzorowy kowerband. Może nie wzorowy, bo np. w Pigs z lekka fałszują
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Więc może kowerbendem był The Australian Pink Floyd Show, a tutaj mamy tribute band oddający hołd idolom?
Warto sprawdzić, choć w sumie nie wiadomo, po co słuchać tego zamiast oryginału
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
W dodatku wydali to na płycie! Najciekawsze w tym przedsięwzięciu wydaje mi się to, że jego autorem jest tak oryginalny i eksperymentatorsko nastawiony do muzyki twórca. Ma to swój wyraz.
Okładka też go ma
![Obrazek](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/6/6a/Live_Frogs_Set_2.jpg/220px-Live_Frogs_Set_2.jpg)