Poniedziałek. Dokańczanie NMN, tym razem:
Falling Into Mass and Cliché (The Rarities). A potem zastanawia mnie czy iść w chronologiczny odsluch New Model Army, czy Killing Joke. Mhmmm...
Pet pisze:
stanę przed podobnym wyborem
Poradziłem sobie tak, że kontynuuję NMN
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Tym razem
sesje 0+2=1 z playlisty
RÓŻNE kanału The Show Must Go Wrong.
Wtorek.
Nomeansno - Bratniak, Poznań, Poland 24.05.1990.
Decyzja odwleczona w czasie ale zapadła ostatecznie i stanęło na Killing Joke:
Killing Joke - The Wait brzmi jak Madame ale generalnie nie jest to moje brzmienie. Momenty są - motoryka, jakis puls i chrobotanie ale w całości mnie nie kupuje. Potem
What's This For . . . ! - wstepne refleksje podobnie.
Środa. Kończę What's This For . . . ! i idę dalej do
Revelations. Nie przekonuje mnie to granie w ogóle. Niby wszystko siedzi, ale nie trafia. Jeszcze
Ha! odpalam i będę kończył. Znaczy na New Model Army przeskoczę:
Vengeance,
No Rest For The Wicked. I znów to samo. Siedzi i jest nawet poruszające (My country) ale nie jest to mój kawałek tortu. Nie kontynuuje odsłuchu, nie mam siły/ ochoty. Algorytm podpowiedział natomiast
Mitsubishi Suicide i to mi się podoba.
Live już nie tak bardzo.
Idles - Tangk faktycznie nie jest porywające.
Battery - Final Fury.
Czwartek. Kończę Battery i idę dalej
w tę stronę. Jak na razie
All Due Respect spodobało mi się najbardziej.
Piątek. Dalej niszowe hardkory, dzisiaj
'92 - '92 wchodzi najlepiej jak na razie.
Wrong Man też spoko.