Z radością po tak długiej przerwie wybrałem się na koncert Armii (był dwukrotnie przekładany).
Nawet nie zrażałem się faktem ,że płyta Legenda nie jest moją ulubioną. Zdecydowanie wygrał
we mnie po covidowy głód koncertowy niż płyta/kawałki, które usłyszą.
Do tego nie bez znaczenia siedzi mi w głowie obawa, że Armia zakończy definitywnie działalność
jak wiele kapel w ostatnim czasie. Dlatego nie mogłem tego wydarzenia pominąć.
Dużym zaskoczeniem była ilość ludzi, lokal mocno nabity. Średnia wieku 40+ ale ducha w narodzie czuło się aż nad to.
Zespół zagrał prawie całą płytę Legendy (bez Trzech bajek - były w bisie). Publika śpiewała namiętnie teksty razem z Budzym.
Później dwa bisy - w pierwszym Trzy bajki, Soul side Story, Niezwyciężony i coś jeszcze, w drugim On jest tu i na zakończenie Jeżeli.
W czasie jednego z kawałków Budzy wspomniał Roberta, Stopę i Sławka. Co pewnie miło zaskoczyło publikę.
Muzycznie byłem zadowolony, choć już siły nie te by przez cały czas szaleć.
Miałem wrażenie, że wśród publiczności było trochę dawnych ludzi, którzy odwrócili się od kapeli, gdy zaczęli oficjalnie śpiewać o Bogu.
Sam spotkałem dwóch takich kumpli z przed lat. Może prawdziwe uczucia zwyciężyły
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
.